De Fotografiewerkplaats stijgt op

Sinds deze zomer is okkofoto’s De Fotografiewerkplaats opgestegen. Vanaf het voorjaar heeft de eigenaar van het pand werk gemaakt om het te maken tot Flexwerkplek Losser. Met veel succes! Dat is dan ook de reden dat ik met De Fotografiewerkplaats verhuisd ben naar de 1-ste verdieping aan de voorkant van het pand. okkofoto’s De Fotografiewerkplaats niet in de lift maar met de trap.
Weer een geweldige ruimte, waar ik heel dankbaar ben voor de mogelijkheid die het mij geeft om een studio te exploiteren.

Omdat ik zelf deze zomer privé verhuisd ben naar het pittoreske Saasveld, ben ik er pas vanaf het najaar ingetrokken in termen van inrichting en gebruik. Zelfs nu, tijdens de donkere avonden, maak ik dankbaar gebruik van de mogelijkheden om portretten te maken, en aan de tafel gesprekken over fotografie en met licht schrijven te voeren. Uiteraard wel met de gepaste 1,5 meter afstand, de hygiëne doekjes en handgel.

 

Portretfoto maken is verbinden en samenwerken

Een portretfoto is het resultaat van de verbinding en samenwerking tussen model en fotograaf – okkofoto’s organisatieportret

Dat betekent nogal wat. Dat is werken, meestal onder prettige omstandigheden gelukkig. Het vraagt om de wil om te verbinden en samen te werken van beiden. De impliciete en expliciete intentie om samen iets echts en moois aan te gaan en te maken. Openheid en eerlijkheid ten opzichte van elkaar. Tolerantie, saamhorigheid,  compassie en empathie. Deze benadering vraagt om mindfulness, helemaal in het moment zijn. Ook het klein maken van het ego draagt enorm bij aan een betere portretfoto.

Het mag duidelijk zijn dat voor fotograferen het niet alleen noodzakelijk is om opleiding, training, cursus, workshop, tips en trucs op te zuigen als een spons. Maar dat zeker ook de zogenaamde 1000 vlieguren maken van belang zijn. Het opbouwen van ervaring is essentieel. En dat gaat zeker ook op voor het maken van portretfoto’s.  Specifiek daarin je ervaring op doen en experimenteren.
Juist vanwege het feit dat het verbinden en samenwerken zo belangrijk is bij portretfotografie is mijn opvatting dat zelfportretfotografie belangrijk is. Je kan niet van alles uitproberen in een situatie met een model. Nog  belangrijker is wel dat je je als fotograaf verplaatsen in de modelrol. Ervaren, voelen, weten wat het is om je open te stellen. Je eigen persoon in positie te plaatsen. De emotie waarmee dat gepaard kan gaan kunt voelen. De kwetsbaarheid en fragiliteit in zo een moment ervaren.
Maak daarin ook je vlieguren. Hierdoor kun je nog beter verbinden en samenwerken in toekomstige portretfotografie situatie’s met de geportretteerde(n). Je kent en herkent het gevoel, waardoor je geruststelling, gemak, veilig voelen kunt bieden. Misschien wordt de ongemakkelijheid niet altijd minder, maar je kunt het wel delen.
Met andere woorden je maakt verbinding en gaat echt samenwerken.

Nee dus, ik ben niet exhibitionistisch. Heb geen complex om te verwerken. Ik heb in de rol van okkofoto’s organisatieportret een waanzinnige drive en passie om diepere verbinding te maken en intenser samen te werken.
Last but not least, als je continu je vlieguren maakt leer je ook continu beter je apparatuur en de bediening daarvan kennen. Je camera, de mogelijheden van je lenzen, je lichtbronnen, etc. Dat ben je aan jezelf verplicht, maar zeker ook als je anderen portretteert. Dan kan het niet zo zijn dat je nog bezig bent om je techniek te ontdekken, terwijl je je op dat moment commiteert aan verbondenheid en samenwerking. Toch?

De mooiheid

De mooiheid

Lang, lang, geleden bedacht ene Boeddha dat het wellicht erg aardig is als je, voordat je je mond aanzet, iets overdenkt:
1. is het waar/juist wat je gaat zeggen,
2. draagt het ergens toe bij, en
3. is het vriendelijk.
Wel, dat gaat dus op voor communicatie, en op de keper beschouwt is fotografie óók een vorm van communicatie, nietwaar?
De mooiheid, zo gezegd.
Of zoals in de kerst- en nieuwjaarsgroet van ‘okkofoto’: vrede, blijheid, liefde.

Wat doen we hier mee in ‘De Fotografiewerkplaats’?
Gezamenlijke fotoprojecten, van en met elkaar leren nog mooier beeld te maken, en allemaal gebaseerd op de 3 uitgangspunten, zoals hierboven beschreven.
Om een start te maken beginnen we met 3 initiatieven:
1. een softlaunch opening van De Fotografiewerkplaats in het eerste kwartaal van 2020.
2. in het eerste kwartaal van 2020 doen we een fotoproject, met aan het einde een gezamenlijke expositie. Thema: naamloze helden. Het idee erachter is, foto’s maken van mensen die bijdragen doen waar nooit aandacht voor is. Een voorbeeld, iemand die altijd met een tasje de hond uitlaat, en ondertussen het zwerfvuil opruimt.
3. in het eerste kwartaal van 2020 geven we een workshop ‘al je foto’s voor social media beter met je smartphone’ voor een groep ongeduldige mannen.

Gestaag vorderen

Opstarten

Het is even werk dat inrichten van een fotografiewerkplaats, maar okkofoto’sDe Fotografiewerkplaats‘  vordert gestaag. Wat geweldig dat ik deze kans heb gekregen voor een fotostudio, een ruimte om met fotografie-idioten lekker te ouwehoeren over fotografie, en te exposeren.

Activiteiten

Schoon en fris maken, de installatie van een koffie-apparaat, prints in allerlei vormen en maten ophangen, zitjes maken, kleine studio voor individuele portretten en grote studio voor groepen en kunst opbouwen, … licht, camera, actie. Maar let op, het gaat over fotografie, niet over film. Waarom, omdat ik het vooral leuk vind om te doen waar ik goed in ben. Fotografie dus!

Stapje voor stapje

Gestaag vorderen … en in deze blog kun je het volgen en weten wanneer er activiteiten beschikbaar komen! Mits ik de tijd heb genomen om het aan dit blog toe te vertrouwen, natuurlijk 😉

De ene keer denk je eraan en komt het er van, en de andere keer niet. Zo simpel is het weleens.